Słowo "koasekuracja" wywodzi się z łaciny, gdzie słowo co- (lub con-) oznacza "razem", "wspólnie", a assecurare pochodzi od securus, czyli "bezpieczny" lub "pewny". Assecurare oznaczało pierwotnie "udzielić gwarancji" lub "zapewnić bezpieczeństwo". Z połączenia tych dwóch członów powstało pojęcie co-assecuratio, które dosłownie oznacza wspólne zapewnienie bezpieczeństwa lub wspólną ochronę.

Słowo "gwarant" ma swoje źródło w języku francuskim. Pochodzi od francuskiego słowa "garant," które z kolei wywodzi się z łacińskiego "warrantare," co oznacza "zabezpieczać" lub "dawać gwarancję."

To słowo jest związane z pojęciem dawania zapewnienia lub zabezpieczenia w kontekście prawnym lub umownym. Słowo "gwarant" zostało zaadaptowane w językach innych krajów, w tym w języku polskim, aby opisywać osobę lub instytucję, która daje gwarancję lub zabezpieczenie na rzecz innych w różnych umowach lub transakcjach.

Górna granica odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, czyli maksymalna wysokość odszkodowania, które może wypłacić ubezpieczyciel. Towarzystwo nie pokrywa szkód, których wartość przekracza sumę ubezpieczenia.

Jedna z funkcji zakładu ubezpieczeń. Dostarczanie środków pieniężnych na pokrycie strat wynikłych ze zdarzeń losowych.

Fundusz powołany przez Ministra Finansów. Zadaniem Funduszu jest zaspokojenie roszczeń osób ubezpieczonych w przypadku niewypłacalności ubezpieczyciela. Fundusz tworzony jest ze środków przekazywanych przez wszystkie firmy ubezpieczeniowe.